Komedia ludzka — kolejność czytania

La Comédie humaine

Autor: Honoré de Balzac · 12 książek

Nie wiesz, w jakiej kolejności czytać serię Komedia ludzka ani od czego zacząć? Kolejność czytania Komedii ludzkiej Balzaca. Dwanaście najważniejszych powieści cyklu — od Szuanów po Kuzyna Ponsa — w porządku wydania, z przewodnikiem po całym korpusie. Poniżej znajdziesz kompletną listę w kolejności czytania.

Kolejność czytania

  1. 1

    Szuanie

    Les Chouans

    Wydanie oryginalne: 1829
  2. 2

    Gobseck

    Gobseck

    Wydanie oryginalne: 1830
  3. 3

    Skóra z onagera

    La Peau de chagrin

    Wydanie oryginalne: 1831
  4. 4

    Eugenia Grandet

    Eugénie Grandet

    Wydanie oryginalne: 1834
  5. 5

    Ojciec Goriot

    Le Père Goriot

    Wydanie oryginalne: 1835
  6. 6

    Lilia w dolinie

    Le Lys dans la vallée

    Wydanie oryginalne: 1836
  7. 7

    Stracone złudzenia

    Illusions perdues

    Wydanie oryginalne: 1837
  8. 8

    Historia wielkości i upadku Cezara Birotteau

    Histoire de la grandeur et de la décadence de César Birotteau

    Wydanie oryginalne: 1837
  9. 9

    Blaski i nędze kurtyzan

    Splendeurs et misères des courtisanes

    Wydanie oryginalne: 1838
  10. 10

    Pułkownik Chabert

    Le Colonel Chabert

    Wydanie oryginalne: 1844
  11. 11

    Kuzynka Bietka

    La Cousine Bette

    Wydanie oryginalne: 1846
  12. 12

    Kuzyn Pons

    Le Cousin Pons

    Wydanie oryginalne: 1847

Często zadawane pytania

W jakiej kolejności czytać Komedię ludzką?
Cały cykl liczy około dziewięćdziesięciu utworów bez jednej obowiązującej kolejności. Podajemy dwanaście najważniejszych powieści w porządku wydania — bohaterowie wracają z książki do książki, więc czytanie po kolei daje najwięcej.
Od czego zacząć, jeśli nie całą serią?
Klasyczna droga to Ojciec Goriot — tam po raz pierwszy spotykamy Rastignaca i poznajemy mechanizm paryskich ambicji. Alternatywnie Eugenia Grandet jako najkrótsze i najbardziej samodzielne wejście w świat Balzaka.
Czym jest Stracone złudzenia w tym zestawieniu?
To kilkutomowa epopeja uznawana za szczyt cyklu — Balzac pisał ją w latach 1837-1843, a tabela podaje rok pierwszej części. Bez niej i Blasków i nędzy kurtyzan wątek Luciena de Rubempré traci połowę smaku, dlatego stoją obok siebie.

Powiązane serie